Lola di Vito (alt)
Aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Luik behaalde Lola di Vito de eerste prijs notenleer voor instrumentalisten en het getuigschrift van volbrachte studies bewegingsleer.
Aan het Koninklijke Muziekconservatorium van Brussel behaalde zij de getuigschriften voordrachtkunst voor zangers, muziekgeschiedenis en muzikale ontleding. Daar behaalde zij de regeringsmedaille voor lyrische kunst met de grootste onderscheiding; het hoger diploma voor zang in de klas van Ludovic de San en meteen ook de prijs voor lyrische kunst in de klas van Ysel Pollart, beide met grote onderscheiding.
Aan het Koninklijk Muziekconservatorium van Gent volgde dan de eerste prijs voor zang in de klas van Lucienne Van Deyck. In Etterbeek volgde zij aan de Muziekacademie zang en lyrische kunst bij Andrea Nevry. Op het gebied van interpretatie vervolmaakte zij zich bij haar echtgenoot, de bas Maurice De Groote.
De prijs Lerminiaux, de prijs Vindelincks en de studiebeurs van het Fond Horlait-Dapsens werden haar uitgereikt voor zang. De prijs Lucien Van Obbergh van L'Union des Artistes werd haar toegekend voor lyrische kunst. Lola di Vito nam deel aan concerten met orkest, opera-uitvoeringen, televisie-uitzendingen en gaf liedrecitals in België, in Duitsland, Frankrijk (Nationaal Muziekconservatorium Parijs, de Normaalschool voor Muziek Alfred Cortot enz.). Aan de muziekacademie van Tienen gaf zij zangles.
Vele jaren was zij koorlid bij de Koninklijke Muntschouwburg waar ze ook als soliste optrad. Regelmatig verleent zij haar medewerking aan concerten in Nederland, Frankrijk, Duitsland en Hongarije.
Naast haar zangcarrière bouwde zij ook een succesvolle carrière als kunstschilder op. Sinds het overlijden van haar moeder, toondichter Berthe di Vito-Delvaux, nam zij van haar de leiding van Mnémosyme over. Deze Luikse vereniging promoot poëzie, muziek en schilderkunst en biedt jonge artiesten de kans zich te ontplooien.
december 2009