Requiem

Delen

 

volgende concerten

zondag 29 april 2012
Unieke wereldcreatie: opera "Charles-Quint" van Karel Miry, in samenwerking met Lyrica

zaterdag 19 mei 2012
Radiomis in de Heilig-Hartbasiliek van Koekelberg

zondag 22 juli 2012
Plechtige Hoogmis en Concert n.a.v. de Muzikale Verpozingen in de Sint-Michielskerk te Gent



Het Requiem is een onderdeel van een katholieke eredienst, eigenlijk een Mis voor de Doden. Het woord Requiem betekent letterlijk "Rust".

Veel componisten zijn door dit thema geïnspireerd, en hebben het vaste stramien en de bijbehorende Latijnse teksten voorzien van muziek. De vorm van de mis is zo oud als het katholieke geloof zelf, en de teksten hebben zowel voor de gelovige als voor de ongelovige een hoog ritueel gehalte. Niettemin zijn de componisten, met alles wat erbij hoort aan lyriek, dramatische uitbarstingen, verstilde schoonheid, en zelfs humor.

In de zomer van 1791 kreeg Mozart vreemd bezoek. Een vreemdeling, die onbekend wou blijven, wilde een Requiemmis bestellen. Over de reden wilde hij niets meer loslaten, dan dat het een mis ter herinnering aan de echtgenote van een onbekende edelman zou moeten worden. Later zou blijken dat het ging over de op 14 februari van dat jaar overleden 20-jarige vrouw van Graaf François Walsegg zu Stuppach. Het was de Graaf die het Reqiuem kwam bestellen.

Mozart nam de opdracht - en de vooruitbetaling! - aan, maar de merkwaardige omstandigheden bedrukten hem. Hij werd op dat moment al gekweld door de ziekte die zijn dood zou worden, en de merkwaardige bezoeker kreeg in zijn beleving de trekken van de dood zelf.

Door noodzakelijke werkzaamheden aan zijn laatste opera La Clemenza di Tito, en de voorbereidingen voor de opvoering van deze opera en die van Die Zauberflöte, moest het Requiem-project al snel onderbroken worden. Toen hij er weer aan kon beginnen, was hij al ernstig ziek.

Mozart heeft de eerste delen nog kunnen voltooien. Tot aan het Confutatis zijn schetsen bekend; het Domine Jesu en Hostias heeft hij ook nog geschreven. Bij het Lacrimosa was hij inmiddels te ziek geworden en moest hij het schrijven staken.

Het verhaal wil, dat op 4 december enkele vrienden aan zijn ziekbed verschenen, om, samen met Mozart die zelf de altpartij zong, voor te zingen wat hij had geschreven. Toen ze aan het Lacrimosa kwamen, werd Mozart door ontroering bevangen en moest hij de muziek terzijde leggen. Voor hij stierf, op 5 december om 0.55 uur, kon Mozart nog aan zijn leerling Franz Xaver Süssmayer enkele aanwijzingen geven hoe de compositie te voltooien. Het was dus echt zijn laatste werk.